تحقیقات جدید از تجزیه و تحلیل ثبت ملی دیابت در سوئد نشان می دهد که کنترل ناکافی قند خون با افزایش خطر ابتلا به stenosing tenosynovitis، که بیشتر به عنوان انگشت ماشه ای(trigger finger) شناخته می شود، در افراد مبتلا به دیابت نوع 1 یا نوع 2 مرتبط است.

انگشت ماشه ای عارضه ای است که در آن یکی از انگشتان دست در حالت خمیده گیر می کند. انگشت شما مانند ماشه ای که کشیده شده و رها می شود، ممکن است با یک بشکن خم یا صاف شود.انگشت ماشه ای، التهاب غلاف سینوویال تاندون نیز نامیده می شود. انگشت ماشه ای زمانی بروز می کند که التهاب، فضای غلاف احاطه کننده اطراف تاندون انگشت آسیب دیده را باریک کند. اگر انگشت ماشه ای شدید باشد، انگشت شاید در حالت خمیده قفل شود.

تجزیه و تحلیل داده های با کیفیت بالا از بیش از 95 هزار فرد مبتلا به دیابت از ثبت ملی دیابت سوئد، در طول یک مطالعه ی 15 ساله نشان داد که بالا بودن سطح HbA1c با افزایش 26 درصدی یا بیشتر خطر انگشت ماشه ای در دیابت نوع 1 و افزایش خطر 12 درصدی یا بیشتر این عارضه در دیابت نوع 2 مرتبط است. در این تجزیه و تحلیل ها نتایج برای جنسیت، سن، مدت دیابت و سایر عوامل بالینی تنظیم شدند. یک رابطه دوز-پاسخ بین افزایش خطر TF با افزایش HbA1c در میان افراد مبتلا به دیابت، همچنین پس از تنظیم سن، مدت دیابت، BMI، سیگار کشیدن و فشار خون مشاهده شد.

محققان با پوشش 90 درصدی از افراد مبتلا به دیابت در سوئد، داده‌هایی را از ثبت ملی دیابت از سال 2004 تا 2019 جمع‌آوری کردند تا ارتباط بین بروز انگشت ماشه‌ای با افزایش HbA1c را با مدل‌های رگرسیون لجستیک چند متغیره بررسی کنند. با استفاده از چارچوب زمانی فوق، محققان اطلاعات مربوط به 87555 فرد مبتلا به دیابت نوع 2 و 9682 فرد مبتلا به دیابت نوع 1 را شناسایی کردند.

از این ثبت، محققان داده‌های مربوط به ویژگی‌های بالینی مانند طول مدت دیابت، داروها، مقادیر آزمایشگاهی مانند HbA1c و سطح چربی خون، آزمایش‌های فشار خون، BMI  و عوارض را به‌دست آوردند. محققان به این نکته اشاره کردند که مقادیر آزمایشگاهی و تن سنجی، فشار خون و BMI این افراد حداقل یک بار در سال اغلب در یک محیط مراقبت های اولیه اندازه گیری می شود .

از بین مبتلایان به دیابت نوع 1، 4304 نفر زن و 5378 نفر مرد بودند. در میان مبتلایان به دیابت نوع 2، 36264 نفر زن و 49491 نفر مرد بودند. در مجموع برای 486 زن و 271 مرد مبتلا به دیابت نوع 1 به همراه 1143 زن و 1009 مرد مبتلا به دیابت نوع 2 در طول دوره ی مطالعه، انگشت ماشه ای تشخیص داده شد.

محققان خاطرنشان کردند که میانگین سطوح HbA1c هم برای مردان و هم برای زنانی که مبتلا به انگشت ماشه ای تشخیص داده شده بودند، در میان افراد مبتلا به دیابت نوع 1 و دیابت نوع 2  بالاتر بود. محققان همچنین خاطرنشان کردند که هم مردان و هم زنانی که برای آنها انگشت ماشه ای تشخیص داده شده بود، مدت طولانی‌تری به دیابت(هر دو نوع دیابت) مبتلا بودند.

نتایج تجزیه و تحلیل‌های تعدیل‌شده نشان داد که بالا بودن سطوح HbA1c با افزایش ۲۶درصدی احتمال ابتلا به انگشت ماشه‌ای در بین زنان مبتلا به دیابت نوع 1 و افزایش 40 درصدی احتمال ابتلا به این عارضه در میان همتایان مرد مبتلا به دیابت نوع 1، مرتبط بود. روندهای مشابهی در بین بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 مشاهده شد، بطوری که بالا بودن سطح HbA1c با افزایش 14 درصدی احتمال ابتلا به انگشت ماشه ای در زنانمبتلا به دیابت نوع 2 و افزایش 12 درصدی احتمال ابتلا به این عارضه در همتایان مرد مبتلا به دیابت نوع 2 مرتبط بود. تجزیه و تحلیل بیشتر نشان داد که بیشترین افزایش در احتمال ابتلا به انگشت ماشه ای در مردان مبتلا به دیابت نوع 1 و کنترل ضعیف قند خون مشاهده شد که در مقایسه با افراد مبتلا به دیابت نوع 1 و کنترل بهینه قند خون، بیش از 5 برابر بود.

هایپرگلایسمی خطر ابتلا به انگشت ماشه ای را در افراد مبتلا به دیابت نوع 1 و دیابت نوع 2 افزایش می دهد. به نظر می رسد درمان بهینه دیابت برای پیشگیری از عوارض دست دیابتی مانند انگشت ماشه ای اهمیت دارد.

این مطالعه، با عنوان "میزان HbA1c بالا با احتمال بالاتر ابتلا به انگشت ماشه ای در دیابت نوع 1 و نوع 2 مرتبط است: یک مطالعه مبتنی بر ثبت مشاهده ای از سوئد" در Diabetes Care منتشر شد.

منبع:

https://www.endocrinologynetwork.com/view/high-hba1c-linked-to-increased-risk-of-trigger-finger-in-both-type-1-type-2-diabetes